آرامش

شاید حدود 20 سال ازمن بزرگ ترباشد،چهره صمیمی ولبخندی مسکن دارد.سال هاست (ازحدود20 سالگی)خارج ازایران زندگی میکند،هروقت به وطنش افتخارمیدهد و سری میزند،دلم میخواهد فقط چند دقیقه حتی ازدورببینمش و کلی آرامش هدیه بگبرم،خب سرشتش این طوراست،در چهره ورفتارش آرامش حرف اول رامیزند،امروز یادش افتادم،اگربشود یک روز میروم(خانه اش) روبه روی خودش وخانواده اش، مینشینم ،ومیگویم؛برخلاف تو که حس برادری به من داری،من نه حس خواهری دارم ونه عاشقت هستم،فقط از دید من یک انسانی ،زن ومرد بودنت هم برایم فرقی ندارد،ولی عجیییییب آرام میشوم وقتی این همه فارغ ازدنیا میبینمت،آرامشی عمیق سراسروجودم رامیگیرد وقتی مینینمت،راز این همه آسایشت چیست؟.....

سینوهه...