خوب بودن

"خوب باش

اما به اندازه ی توانت!

منتش را هم روی کسی نگذار...

خوب بودن یا نبودن،

انتخاب توست.

می توانی باشی یا نباشی.

اما

اگر انتخابت خوب بودن است

در انتخابت بمان...

ادامه بده....

اما

منتظر نباش برایت کف بزنند،

انتظار تلافی هم نداشته نباش!

خیلیها با خوبی ات غریبی میکنند، چون بلد نیستند جواب خوبی را بدهند،

یاد نگرفته اند،

می ترسند!

خیلیها هم نه.

بلدند چکار کنن که تو خوبتر شوی...

اما تو فقط

تا جایی که توانش را داری در راهت بمان.

تقلا نکن بیشتر از خودت باشی.

اگر خوب بودنت را با تقلا حفظ کنی، اگر خیلی افراط کنی، زود خسته میشوی.

می رنجی،

توقع برگشت داری،

همه اش دلت می خواهد جواب خوبیت

مهرت،

لبخندت،

همدلیت،

چیزی باشد درست اندازه مهربانی ات!

اما

مهربانی که اندازه ندارد.

چیز بی اندازه را هم

که نمی شود پیمانه زد،

شمرد،

حساب کرد!

حالا بنشین با خودت فکر کن!

فکر کن و ببین می توانی

خوب باشی و در خوب بودنت

بی انتظار

بمانی؟!"

مخاطب این خواسته، خودم هستم

سعی م درخوب ماندن است

اما

پشتش هرچه تلاش کنم،"انتظار "خودش رامیچسباند به آن خوبی.

دلگیر میشوم ....

نه، میدانی انتظارم زیادنیست،

دلم میخواهد شیرینی آن خوبی سرخوشم کند،سرخوشمان کند،دلم میخواهد جوابش خوبی باشد،

اما اگر نبود..

ناراستی هم نباشد.

دلم دربی جواب ماندن هم سرخوش میماند.....

سینوهه...