یلدایتان مبارک

جواب سونوگرافی نوید دختر بودنت رامیداد،ومن عاشق دختر بودم وهستم اما چشم دنیا رابا تولد دختری روشن میکردم که نگرانی برخورددنیا رابرایم به همراه داشت،نمیدانستم درجامعه مردسالار ، تو راچطور به سرانجام خوشی برسانم، نمیدانستم باید یک تنه پشتت باشم؟وآیا میتوانم؟

من ولی عاشق دخترهاهستم،وعزمم جزم بود.حتی اگرلازم بودیک تنه پیش بروم.

زیاد باتوحرف میزدم،هرروز با نوازشت روزم راشروع میکردم ، حواسم بود خوراکم خون سالم به توتزریق کند،

بی آنکه به فکر این باشم که درمناسبت خاصی متولد شوی،یلدایمان روروشن کردی،

چندروز را مهمان خانه عمه خانم بودیم (که دیگرنیست).

عمه ای که تو را با اسم های قشنگ صدا میکرد ومن دلم قنج میرفت ،ومیخواستم تا ابد زمان ازحرکت بایستد و یکی باشد که هی تورا به رخ دنیا بکشد ،ومن هی ضعف کنم ازاین همه خواستن.

به خانه آمدیم، درآن برف زمستانی که هی میگفتم ازخوش قدمی توست ،تا شایدعزیز ترت کنم.

آسمان هم مهربان تر شده بود. ویکریزمیبارید،برق شهرولی قبل ازورودمان به خانه قطع شد ومن نگران، که نگویند قدمش نامبارک است،ولی وارد که شدیم جریان برق هم با قدمت همراهی کرد وخانه را روشن کرد.

وتو شدی چشم وچراغ خانه مان،اولین نوه خانواده پدری .

نگرانی های من سرجایش بود وهست، خیلی وقت ها شرایط آن طور نبود که من میخواستم برای بچه ام باشد ،ولی من ترجیح میدادم ناملایمت ها آزارم دهند ولی میدانستم پشت همه اتفاقات، تو برای همه عزیز هستی.

تو شاید یادت نباشد ،من ولی همیشه خاطرات بچگی خودم وتو را یادم میماند. سخت بود نادیده گرفتن آنچه تو را می آزرد ومرابیشتر ،ولی باید اجازه میدادم روابطط با دیگران بدون دخالت من ساخته شود و یقین داشتم که مستحکم تر و دوستانه تر میشد ،وشد.

مطمئن باش،تا هستم تورادراین دنیا رها نخواهم کرد ،اما من باشم یا نباشم ،یادت باشد همیشه خودت باشی،چه برای دیگران خوشایندباشد چه نباشد،تو "انسان"باش واز لذت شریف بودنت بهرمند باش.

تو درست شبیه منی،با همان حساسیت ها،باید آماده ات کنم برای دنیایی که حساسیت سرش نمی شود،یادت بماند،به هیچ کس نگویی آدم حساسی هستی که مردم روزگاراز همه چیز به نفع خودشان استفاده میکنند.

نه به این دلیل که مادرت هستم،بلکه به این دلیل که ساعت ها وروزها باهم زیسته ایم ،تو راخوب میشناسم و بی شک میتوانم بگویم یکی از انسان های بزرگ روزگار میشوی حتی در نقشی کوچک،لازم نمیدانم سیاست مدار بزرگی باشی یا هنرپیشه یا هنررمند بزرگ،تا انسان بزرگ خطابت کنم،تو انسان شریفی میشوی حتی اگر یک روانشناس معمولی باشی.یا یک پرستاردهکده .

تو میتوانی مهربانی راگسترش دهی، پتانسیلش راداری،یاد بده به دیگران که مهربانی کالانیست،از بچه ها شروع کن،تجربه اش رادارم که قید بزرگ ها را زده ام.

جامعه این روزها به امثال تو سخت محتاج است،این روزها آدم هایی که خودشان هم از کردارشان ناخوشنودند زباله دان های جامعه را پرکرده اند ، جامعه بوی گند گرفته،تو وامثال تو نسل بعد را درست بسازید،نسل های بعدترازشما شکل میگیرند،سلامت نسل شما پیش نیاز ،نسل های بعدیست.

اول روی اخلاق کار کنید،اخلاق انسانی.

یادتان بماند ،خودخواهی نسل ما، جامعه را بیشترکشت.

یادبگیرید،سلامت روحی وروانی،افراد درگرو این است که همه سالم وپویا باشند.

یادبگیرید مهم نیست ازکدام شهرودیارید به همه احترام بگذارید.

این ها تبدیل شده اند به شعار،حرف های کلیشه ای اند،اما هنوز روح آدم ها را میکشند.

درجامعه ما ،شهری بودن شهرت است، عامل برتری است،تو اما شهری نشو، روحت را آزاد بگذار،بگذار به همین شکل نیمه روستایی بماند،وبا افتخار بگو که شهری نیستی،بگو روحت هنوزلطیف است.

صادق باش،باخودت وبا همه.

آدم هایی که صادق نیستند،قبل از همه خودشان آزارمیبینند،یک جایی از روحشان همیشه دلخوراست از این وضعیتی که به آن عادت کرده،بگذار بقیه بگویند ساده است.

ساده بودن هنراست،

با آدم هایی که زیاد ازتوتعریف میکنند زیاد دمخور نشو،آنها حتما ریگی درکفش دارند.وگرنه که تو هم مثل همه آدم های دیگر صددرصد نیستی.

اما ازآدم هایی که نقطه ضعفت رامیگویند ،گریزان نباش،مطمئن باش آنها از گروه اول صادق ترند،مطمئن باش بیشتر دوستت دارند.

دنیا این قدرها هم که من تجربه کرده ام بد نیست،آدم های خوب هم توی دنیا پیدامیشوند،اگرپیدایشان کردی،باچنگ ودندان حفظشان کن،نگذار شانسی که نصیبت شده از دست برود،سن وسال وجنسیتشان مهم نیست،محکت،درجه انسان بودنشان باشد.

بگذار خوبیشان تا عمق وجودت رخنه کندوروحت راتازه کند،و خوبیت راارزانیشان کن،

جانتان صیغل داده میشود با این محبت ها.

زندگیت سرشاراز شادی،روشنای یلدایی من❤️

سینوهه...