نتیجه

خب ،خوب بودن یا بد بودن یه نتیجه نسبیه،اولا بستگی به نظر ما داره و ممکنه دراشخاص مختلف با دیدگاهای مختلف ،تعبیرها مختلف باشه،

دوما:نتیجه ،از یه دیدگاه خیلی بده که مشکل حادی رواعلام کنه،واز یه دیدگاه خوب،که مشکل ناشناخته باقی نمونه وهی یکه تازی کنه تا یه جایی که دمار آدم دربیاد.

خب ناراحتی ناشی از نتیجه بد رو روزهای گذشته گذروندم وحالا دارم کم کم منطقی با مساله برخورد میکنم،که:این نتیجه که وجود داشت چه بهتر که حالا متوجه شدم،شاید میرسید به جایی که آخر خطه ،ولی هنوز فرصت جبران هست،واحتمال اینکه بشه حلش کرد زیاده،پس بهتره خوشبین باشم و خودم ودیگرانی که وابسته هستن به من ومن به اونها،رو تا جایی که ممکنه در آرامش نگه دارم.

درشگفتم ازبدن خودم!!!! ،موجود عجیبیه!!!! اول خودخوری میکنه،اعصاب خوردی درمیاره،نا آرومه،حساسه،.........تا جایی که خودش رو درگیر موجودات موزی کنه،بعد همون حساسیته که پدر خودش رودرآورده زنگ خطر اعلام میکنه!!!!هی بدن رو به واکنش وادار میکنه،فکر رو غلغلک میده........

زیاد دیدم آدم هایی که مشکلی پیدا میکنن وبدنشون واکنشی نشون نمیده تا کار از کار بگذره.

و من هنوز در کشف این اعجوبه ضد ونقیض موندم.